تغذیه و بیماری‌های زنان

(571 مجموع کلمات موجود در متن)
(831 بار مطالعه شده است)  

یکی از شایع‌ترین شکایت‌های خانم‌ها، واژنیت ها هستند. واژنیت، التهاب دستگاه تناسلی تحتانی است و به طور تقریبی در تمامی خانم‌هایی که برای مراقبت های دوره‌ای به مراکز درمانی مراجعه می کنند، دیده می شود.
عوامل ایجاد کننده واژنیت عبارتند از :
1 ـ عوامل هورمونی
2 ـ حساسیت و تحریک پذیری
3 ـ عفونت‌ها
خانم‌ها تا قبل از منو‌پوز و یائسگی، دارای هورمون‌های جنسی‌ای هستند که از آتروفی و شاخی شدن سلول‌ها جلوگیری می کنند ولی سه دوران، این هورمون‌ها کاهش می‌یابند، 1ـ در دوران یائسگی 2 ـ در دوران پس از زایمان 3 – در دختران جوان، قبل از بلوغ.
ممکن است واژنیت در اثر حساسیت نسبت به یک سری مواد مانند شوینده‌ها ایجاد شود. ولی واژنیت‌های شایع که در سنین باروری ( از بلوغ تا یائسگی یا به عبارتی 45 ـ 15 سالگی) شایع هستند توسط عواملی مانند باکتری‌ها، قارچ‌ها( از جمله کاندیدا) و انگل‌های داخلی سلولی ( از قبیل تریکوموناواژینالیس) ایجاد می شوند که در این قسمت، بیش‌تر در مورد واژنیتی که ناشی از قارچی به نام کاندیدا آلبیکنس است و در واقع یکی از شایع‌ترین مشکلات خانم‌هاست می پردازیم.
علائم واژنیت قارچی
ترشحات فراوان، خارش، است و در واقع یکی از اصلی‌ترین دلایل مراجعه خانم‌ها به مراکز درمانی می باشد این علائم در پایان یک سیکل قاعدگی شدیدتر می شود.
درمان واژنیت‌ها
الف ـ داروهای شیمیایی که به فرم‌های شیاف یا پمادهای واژینال است،
ب ـ رژیم غذایی : مصرف یک سری مواد غذایی باعث کاهش عوارض و کمک به درمان این واژنیت‌ها می شود. از جمله این مواد غذایی عبارت‌اند:
1 ـ ماست: مصرف 150 گرم ماست، حاوی مقادیر زیادی باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیل است که این باکتری مقاومت بدن در مقابل این عامل واژنیت را بالا می برد و در واقع در یک سری حالات مانند مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها به علت کاهش همین باکتری لاکتوباسیلوس اسیدوفیل است که فرد، مستعد واژنیت می شود.
2 ـ سویا : خانم‌هایی که در رژیم غذایی روزانه خود از سویا استفاده می کنند به میزان کم تری دچار واژنیت آتروفیک می شوند، زیرا سویا باعث بهبود اثر استروژن ( هورمون جنسی زن) در بافت های واژن شده و در نتیجه از آتروفی و شاخی شدن واژن جلوگیری می کند .
لاکتوباسیلوس اسیدوفیل از باکتری‌هایی است که به طور طبیعی در دستگاه تناسلی تحتانی وجود دارد و جزو فلور طبیعی واژن است، هم‌چنین از رشد بیش از حد باکتریهای مضر و کاندیدا جلوگیری کرده و مانند یک آنتی‌بیوتیک طبیعی عمل می کند، به علاوه لاکتوباسیل با دیگر موجودات ذره‌بینی در استفاده از گلوکز رقابت می کند و باعث نگه داری حالت اسیدی محیط واژن می شود به علاوه سلامت واژن را تضمین می کند.
ماست مقادیر زیادی از این باکتری مفید و با ارزش را دارد و زمانی که به طور مداوم مصرف شود، موثر خواهد بود.
3 ـ ویتامینE : برخی از پزشکان، مصرف ویتامین E را به صورت خوراکی یا به صورت کرم واژینال، برای درمان انواعی از واژنیت‌ها موثر دانسته‌اند.
4 ـ ویتامین A باعث بهبود بافت واژن شده و هم‌چنین به صورت موضعی نیز ایمنی سلول‌ها را افزایش می دهد. ویتامین A می تواند باعث تحریک موضعی بافت‌ها شود، بنابراین توصیه می شود که فقط یک بار در روز و برای یک هفته مصرف شود.
5 ـ در برخی تحقیقات، روغن برگ چای ( Tea tree Oil) را نیز برای درمان بسیاری از واژنیت‌ها موثر دانسته‌اند. البته گفته می شود این ماده را قبل از مصرف باید رقیق کرد و بهتر است به همراه ویتامین‌هایی مانند ویتامین E به صورت شیاف یا تامپون آماده شود.